የአዲስ ኪዳን ክብር ከብሉይ ኪዳን ክብር ይልቃል

ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ በዚሁ ጉዳይ ላይ በ፪ኛው ወደ ቆሮንጦቶስ ሰዎች መልዕክቱ ላይ ፣ በምዕራፍ ፫ ከቁጥር ፯ እስክ ፲፩ በጻፈው አጭር መግለጫ ላይ “..የፊተኛው ኪዳን አገልግሎት የሞት አገልግሎት ነው” ብሎ የመልዕክቱን መነሻ ቃል አስቀምጦ እናገኘዋለን ።  

ሐዋርያም አስከትሎ ደግሞ የአዲስ ኪዳን አገልግሎት ግን የመንፈስ አገልግሎት ነው እያለ የአዲሱን ኪዳን ክብር ከፍ አድርጎ እንደጻፈም እናነባለን። 

እንደገና ወረድ ብሎ በቁጥር ፱ ላይ ስለ ብሉይ ወይም ስለ ፊተኛው ኪዳን አገልግሎት ሲናገር “የኩነኔ አገልግሎት ነው” ብሎ ሲያበቃ ፤ የአዲሱ ኪዳን አገልግሎት ግን “የጽድቅ አገልግሎት ነው” ብሎ ትምህርቱን እስከ ወዳኛው እየከፋፈለና አጠንክሮ ጽፎ እናነባለን ።

የምዕራፉ ክፍል እንዲህ ይላል ፤ ቆሮ ፪ ፥ ፯ – ፲፩ ፥ “… ያ በፊደላት በድንጋዮች ላይ የተቀረጸ የሞት አገልግሎት በክብር ከሆነ የመንፈስ አገልግሎት እንዴት ይልቅ በክብር አይሆንም ? …”  ይላል ።

ስለዚህ በእውነት የአዲሱ ኪዳን ከፊተኛው ወይም ከብሉይ ኪዳን እንደሚልቅ ሐዋርያው እንዳረጋገጠልን እንረዳለን ።

መቼስ አንድ አገልግሎት ወደ ሞት የሚወስድ አገልግሎት ሆኖ ከተገኘ በማናቸውም አመለካከት አገልግሎቱን በፍጽም እንደማይፈልግ እሙን ነው ። 

ስለዚህ እንደ ሐዋርያው መልዕክትና አገላለጽ የብሉይ ኪዳን አገልግሎት እውነት “የሞት አገልሎት ሆኖ የተገኘው በእንዴት ዓይነት መንገድ ነው ?”    ወደሚል ጥያቄ ያመራናል ።  የሞት አገልግሎት ማለት እኮ ወደ ሞት የሚያደርስ አገልግሎት ማለት ነው ። በሌላ አነጋገር አገልግሎቱ  የሞት አገልጋይ ነው ፤ ሕይወት ያለውን ሁሉ መርቶ መርቶ ለሞት የሚስረክብ ጥሩ የሞት አሽከር ነው — ማለት ነው እኮ ።

 

ግን ይህ እንዴት እንደሆነ ምክንያቱ ሲብራራ እንደሚከተለው ይገለጻል ።


እንደሚታወቀው የብሉይ ኪዳን መሠረት በኪዳኑ ውስጥ የተደነገጉትን ትዕዛዛቱን ማዕከላዊ ያደርጋል። በተጨማሪ እያንዳንዱ ትዕዛዝ እያንዳንዱ ምንም ሳይጎል እንዲፈጸም ይጠበቃል ።   

ይህም ማለት ከትዕዛዛቱ አንዲት ጭረት እንኳ ሳትቀር እንዲትፈጸም የትዕዛዙ አጠቃላይ ትዕዛዝ ነው።  

ይህ የሆነበት ምክንያት ግልጽ ነው — ትዕዛዙቱን የሰጠው ራሱ እግዚአብሔር ጻድቅ ነውና ፣ የእግዚአብሔር ሙሉ ሞገስ ለማግኘት አንዲቷን ትዕዛዛት አጉድሎ ትዕዛዙን ሁሉ መቶ ከመቶ በሙላት እንደፈጸመ ሆኖን በእርሱ ፊት መገኘት አይሆንምና ።  እግዚአብሔር ጻድቅ ስለሆነ ኪዳኑን ሙሉ መፈጸም ግዴታ ነው  ።  ትዕዛዙን ሳይንፈጸም በጻድቁ በእግዚአብሔር ፊት ማንም ሰው ቢሆን የእግዚአብሔር ሙሉ ሞገስና የልቡን ደስታ ያስገኛል ማለት አይሆንም ።

እዚህ ላይ ምናልባት ሰው በተለምዶ አስተሳሰብ “እግዚአብሔር መሐሪም ነውና ፤ ሰው ትዕዛዛቱን ሁሉ ሳይፈጽም ቢቀር እንኳ ፤ እግዚአብሔር ሁሉን ያውቃልና በፈጠራቸውም በፍጥረቱ ላይ አይጨክንምና እኔ የተቻለንን ብናደር ይበቃል ” ብዬ አስብ ይሆን ? 

አዎን ፤ እርግጥ እግዚአብሔር መሐሪ ነው ፣ ምሕረትን ያደርጋል ። 

ግን ደግሞ አንተ ሰው ፣ ትዕዛዛቱን ገና ከመጀመሪያው ሲሰጥ እኮ ትዕዛዙ እንዲፈጸምለትም አውቆና አስቦ ነው እንጂ አለበለዚያማ ትዕዛዙን መስጠቱ ምን ትርጉም ይኖረዋል ብለህ ታስባለህ ?  እንዳዛስ ከሆነ ትዕዛዙ መስጠቱ የከንቱ ነገር አይሆንምንም ?   እረ ፤ እግዚአብሔር ከንቱ ነገር አያደርግም ፤ ኪዳኑን የሰጠው በእርግጥ እንዲፈጸም እንጂ ፤ ለሌላ አይደልም ። እግዚአብሔር መቼም ቢሆን ከባሕርዩ ለዘላለም ጽድቅ ነውና እንዲህ ያለ ነገር አያደርግም ። 

ይልቁኑ ትዕዛዛቱ ሙሉ በሙሉ ከአልተፈጸሙ አደጋ እንዳለው ማወቅ ይበጃል ።  ይህንን አደጋ ችላ ማለትም ሆነ አለማወቅ ትርፉ ከእግዚአብሔር ጋር መጣላት እንደሚሆን አይጠረጠርም ።  አደጋውም ከእግዚአብሔር መንገድ መራቅና ፍርድን እንደሚያስከትል በቅዱስ ቃሉ ደጋጋግሞ ተጽፏል ። 

በመጽሐፍ ቅድስ —ትዕዛዙን የማይፈጽምን ሰው እግዚአብሔር እንደማያከብረው ተናግሯል ። ይህንን ከልብ እንዲታውቅ አስፈላጊ ነው ።  ትዕዛዙን የማይከብሩ ሁሉ የእግዚአብሔር ክብር ጎድሎቸዋል ብሎ በቃሉ መስክሯል ።   ሮሜ 3፡13 ይመልከቱ ።

ስለዚህም የብሉይ ኪዳን መሠረት የሆኑትን ትዕዛዛቱን ሰው ሁሉ ምንም ሳያጓድል እንዲፈጽም ግዴታ እንደሆነ እናያለን ።  

ወደ ትዕዛዙ በዝርዝር ስንመለከት ፤ ትዕዛዛቱ በራሳቸው በጎና መልካም እንደሆኑ እናያለን ።  ለምሳሌ አትስረቅ የሚለውን ትዕዛዝ ብናይ በቂ ነው  ፤  ታዲያ ሰው ሁሉ ይህች ትዕዛዝ እንኳ መልካም እንደሆነ ያውቃል ። ሌሎቹንም እንዲሁ መርምሮ ማየት ይቻላል ።  እያንዳንዱ ትዕዛዛት ትክክልና መልካም ነው ።

ይህ እውን ሆኖ ሳለ ግን ማንም ሰው ትዕዛዙን ሙሉ በሙሉ መፈጸም እንደማይችል ይታወቃል ።  እንኳን መቶ በመቶ ቀርቶ ገሚሱን ትዕዛዝ እንኳን መፈጸም ይቻላልን? 

ለማንኛውም ትዕዛዛቱን ሙሉ በሙሉ በመፈጸምና አስፈላጊነትና የአፈጻጸም አቅም ማነስ መካከል ያለውን ክፍተት አጎልቶ ከኪዳኑ የተነሳ እናያለን  ።  

በሌላ አነጋገር ብሉይ ኪዳን “ሰው ሆይ ፣ አንተ እግዚአብሔርን ደስ የማሰኘት አቅም የለህም” ብሉ የሚያመለክት መብራትና  አመልካች እንደሆነ ይታወቀን ።  ብዙዎች እግዚአብሔርን ደስ ለማሰኘት ትንሽም ቢሆን አቅም እንዳላቸውን ያስባሉ ።  የፊተኛው ኪዳን ግን ማናችንም ብንሆን በራሳችን እርሱን ደስ ማሰኘት እንደማንችል ከምር እንዲገባን ያስረዳናል  ።

ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ የሞት አገልግሎት ነው ያለበትን ምክንያት ነገሩን እንዲዚህ አገናኝቶን ነው ።  ምንም እንኳ አገላለጡ ትንሽ ግራ የሚያጋባ ቢመስልም ፤ እውነቱ እንደሆነ ግን እንገነዘባለን ።


የአዲሱ ኪዳን ግን በኢየሱስ ክርስቶስ በማመን ወደ ሕይወት የሚወስድ አገልግሎት ስለሆነ እውነትም ይልቃል ።